Eklemeli imalat (İng. Additive Manufacturing), “3D baskı / 3D printing ya da Katmanlı Üretim” olarak da adlandırılır, dijital bir modelden yola çıkarak parçanın malzeme katmanları eklenerek (yapıştırılarak, eritilerek, sinterlenerek ya da kürlenerek) oluşturulduğu imalat yöntemleridir. Geleneksel imalatta olduğu gibi malzemeden talaş kaldırma işlemi yapılmaz; bunun yerine ihtiyaç duyulan malzeme yalnızca gerekli noktalara eklenir.
Tarihi Gelişim
Aşağıda eklemeli imalatın önemli kilometre taşlarından bazıları verilmiştir:
1981’de Hideo Kodama Japonya’da, fotopolimer malzemeyi kullanarak katman katman prototip üretimine olanak veren ilk sistemlerden birini geliştirdi.
1988’de Scott Crump FusedDepositionModeling (FDM) yöntemini geliştirdi; termoplastik filamentin eritilerek katman katman eklenmesiyle çalışan bir sistemdir.
1989’da Dr. Hans J. Langer ve Dr. Hans Steinbichler tarafından EOS GmbH kuruldu. Başlangıçta stereolitografi (SLA) teknolojileri üzerine çalışmalar yapıldı.
1994’de SelectiveLaserSintering (SLS), plastik tozlarının lazerle sinterlenerek birleştirilmesi yoluyla parçalar üretme fikriyle EOSINT P350 piyasaya sunuldu.
Aynı dönemde, EOS ilk Direct Metal LaserSintering (DMLS) sistemlerinden biri olan EOSINT M160’ı tanıttı. Bu teknoloji ile metal tozlarının lazerle sinterlenerek birleştirilmesi yoluyla parçalar üretilebilmekteydi.
2000’li yıllarla birlikte açık kaynak projeleri, masaüstü 3D yazıcıların yaygınlaşması, medikal ve savunma gibi sektörlerde uygulamaların artmasıyla daha geniş kullanım alanlarına geçildi.
2016 yılında, Multi Jet Fusion (MJF) teknolojisi ticarileştirildi. Bu teknoloji, plastik toz malzemeleri kullanarak, lazer yerine yapıştırıcı ajan püskürtme ve ısıl kaynaştırma yöntemiyle katman oluşturma tekniğiyle dikkat çekti.
Eklemeli İmalatın Avantajları
Eklemeli imalatın öne çıkan faydaları şunlardır:
Tasarım Özgürlüğü ve Karmaşıklık İmkanı
Geleneksel yöntemlerle üretmesi zor veya imkânsız olan iç boşluklar, kafes yapılar, organik formlar ve hafif yapı optimizasyonu eklemeli imalat ile gerçekleştirilebilir.
Hızlı Prototipleme ve Ürün Geliştirme Süreci
Dijital modelden fiziksel parçaya geçiş daha kısa sürelidir; tasarım değişiklikleri hızlıca denenebilir.
Daha Az Malzeme İsrafı / Atık
Kullanılmayan malzeme miktarı çok daha düşük; talaş, atık vs. yoktur.
Özelleştirme ve Kişiye Özel Çözümler
Özellikle medikal, diş, kişisel ürünler gibi alanlarda her parçanın bireysel ve özel olması gerektiği durumlarda büyük avantaj sunmaktadır.
Envanter ve Tedarik Zinciri Yönetiminde Esneklik
Yedek parça stoklarını azaltmaktadır; “on-demand” talebe göre üretim ile stok maliyetlerinin düşmesini sağlamaktadır.
Sürdürülebilirlik ve Çevresel Etki açısından Potansiyel Avantajlar
Atık azalması, malzeme ve enerji tüketiminde tasarruf ve yerel üretim ile lojistik maliyetlerinin düşmesi sağlanmaktadır.
ENG
Additive manufacturing, also known as “3D printing” is a manufacturing method in which a part is created by adding material layers (bonding, melting, sintering or curing) based on a digital model. Unlike traditional manufacturing, no material is removed; instead, the required material is added only where needed.
Historical Development
Below are some of the important milestones in additive manufacturing:
In 1981, Hideo Kodama developed one of the first systems in Japan that enabled layer by layer prototype production using photopolymer material.
In 1983-84, Chuck Hull obtained his first patent in the United States for the Stereolithography (SLA) method; he commercialized the idea of producing objects by curing photopolymer resin layer by layer with ultraviolet (UV) light.
In 1988, Scott Crump developed the Fused Deposition Modeling (FDM) method; it is a system that works by melting thermoplastic filament and adding it layer by layer.
In 1989, EOS GmbH was founded by Dr. Hans J. Langer and Dr. Hans Steinbichler. Initially, work was done on Stereolithography (SLA) technologies.
In 1994, Selective Laser Sintering (SLS) was introduced with the launch of the EOSINT P350, a system that produces parts by sintering plastic powders using a laser.
During the same period, EOS introduced the EOSINT M160, one of the first Direct Metal Laser Sintering (DMLS) systems. This technology enabled the production of parts by sintering metal powders together using a laser.
With the 2000s, open source projects, the proliferation of desktop 3D printers and increased applications in sectors such as medical and defense led to broader areas of use.
In 2016, Multi Jet Fusion (MJF) technology was commercialized. This technology gained attention by using plastic powder materials and a layer forming technique that involves spraying adhesive agents and thermal bonding instead of lasers.
ENG
Advantages of Additive Manufacturing
The key benefits of additive manufacturing are as follows:
Design Freedom and Complexity Capabilities
Internal voids, lattice structures, organic forms and lightweight structural optimization that are difficult or impossible to produce using traditional methods can be achieved with additive manufacturing.
Rapid Prototyping and Product Development Process
The transition from digital model to physical part is shorter; design changes can be tested quickly.
Less Material Waste
The amount of unused material is much lower; there is no sawdust, waste, etc.
Customization and Personalized Solutions
It offers a great advantage, especially in areas such as medical, dental and personal products where each part must be individual and unique.
Flexibility in Inventory and Supply Chain Management
It reduces spare part inventories; it ensures lower inventory costs through production based ’’on demand’’.
Potential Advantages in terms of Sustainability and Environmental Impact
It ensures waste reduction, savings in material and energy consumption and lower logistics costs through local production.
Bu web sitesi kullanıcı deneyimini iyileştirmek için çerezler kullanır. Web sitemizi kullanmak suretiyle tüm çerezlere Çerez Aydınlatma Metni uyarınca onay vermiş olursunuz.
